Adımları anlatmayın.
İşin adını söyleyin.

Yapay zekâ kodlama ajanının adımları baştan çıkarmak yerine adıyla çağırabildiği, yeniden kullanılabilir bir prosedür: bir Stripe webhook'unu yerelde tekrar oynatmak, seed fixture'larını yeniden üretmek, sürüm öncesi kontrol listesini çalıştırmak. Gövdesi, frontmatter'ı beceriyi adlandıran ve ne için olduğunu anlatan küçük bir Markdown dosyasıdır.

Bir adım dizisiyse ve sırası önemliyse. Üç adımı geçtiğinde ya da herhangi bir kısmı “bunu bu sırayla yap” gerekliliği taşıdığında bir beceri yazın. Bir iki satırlık bir notsa ya da ajanın uygulaması değil yalnızca bilmesi gereken bir bilgiyse, bu bir hafıza kaydıdır.

Çoğu zaman açıklama becerinin ne için olduğunu söylemiyordur. Beceriler açıklamalarına göre seçilir; bu yüzden belirsiz bir açıklama, ajanın kendi varsayılan planına yenik düşer: konuyu değil, tetikleyiciyi yazın. Diğer yaygın nedenler, işin yapıldığı yollarla hiç eşleşmeyen bir kapsam ve ortasında hâlâ gerçek bir karar bulunan bir prosedürdür. Uzun okuma: Claude Code becerileri neden devreye girmez.

Evet; onu bir prompt'un dışında saklamanın amacı da bu. Beceriler çalışma alanı düzeyindedir ve düğümlere bir ilişki tablosu (join) üzerinden bağlanır; böylece tek bir beceri birçok yolda yeniden kullanılır ve her ekip arkadaşının ajanı onu çağırabilir. Organizasyon üyeliği ve çalışma alanı erişimi sunucu tarafında denetlenir. Roller ve izinler sayfasına bakın.

Evet. Bir beceri kaynak olarak harici bir GitHub URL'sini gösterebilir; Pathrule gövdeyi çeker ve önbelleğe alır. Önbellekteki kopya en son sunulan anlık görüntüdür ve çalışma alanı kaynaktaki değişiklikleri bir sonraki yenilemede alır. Bunu güvendiğiniz bir ekosistemin yayımladığı beceriler için kullanın.

Beceri tek bir prosedürdür. Kalıp ise tek bir konu için, her parçası ait olduğu yola önceden bağlanmış küçük bir hafıza kaydı, kural ve beceri paketidir, çünkü gerçek bir konvansiyon nadiren tek bir dosyadan oluşur. Uzun okuma: Pathrule kalıbı nedir ve neden bir beceri değildir.

Hayır, onlardaki tekrarı ortadan kaldırır. Aynı prosedürü yeniden anlattığınızı fark ettiğinizde bir beceri yazmaya değer. O andan sonra prompt'ta işi anlatmak yerine yalnızca adını söylersiniz; adımlar da her anlatımda biraz değişmekten kurtulur.