Hızlı başlangıç
Pathrule CLI'ı kurun, Cloud ya da Local'i seçin, bir çalışma alanı bağlayın ve yola bağlı bilginin kodlama ajanınıza ulaştığını doğrulayın.
Bu sayfada
Yerel bir depodan ve zaten kullandığınız ajandan yola çıkın. CLI, Pathrule'un kurulum ve terminal arayüzüdür. macOS, Linux ya da Windows'ta desteklenen ajanları bağlar; aynı çalışma alanı bilgisine VS Code eklentisinden ve MCP üzerinden de erişilebilir. İsteğe bağlı cihaz üstü modelin ayrı platform gereksinimleri vardır.
Önce inceleyebileceğiniz küçük bir yerel proje için Örnek çalışma alanı rehberini izleyin. Bu projeyi kendiniz oluşturup düzenlersiniz.
1. Çalışma ortamını kurun
CLI'ı Node.js 20.11.1 veya daha yeni bir sürümle kurun:
npm i -g @pathrule/cli
- CLI, Pathrule'u terminalde, SSH üzerinden ve otomasyonda çalıştırır. Ayrıntılı gereksinimler için CLI kurulumu sayfasına bakın.
- VS Code eklentisi, bilgiye düzenleyicinin içinden göz atmanızı ve onu düzenlemenizi sağlar; yapay zekâ istemcilerinizi de bağlayabilir. Bkz. VS Code için Pathrule.
İkisini aynı çalışma alanı bilgisiyle birlikte kullanabilirsiniz. Cloud bunları hesabınız üzerinden bağlar. CLI'ı yerelde kullanmak için hesap gerekmez.
2. Giriş yapın
pathrule setup sizden Cloud ya da Local seçmenizi ister. Cloud, ortak çalışma alanı bilgisine erişmeniz için oturumunuzu açar. Local hesap gerektirmez. Local'i doğrudan seçip girişi atlamak için pathrule setup --local kullanın. İkisinin karşılaştırması için Yerel mi, Cloud mu sayfasına bakın. Kurulumu başlatmak için 3. adıma geçin.
Cloud için masaüstünde, SSH üzerinden ya da ekransız (headless) bir makinede tek kullanımlık bir kodla ayrıca da giriş yapabilirsiniz:
pathrule login
CLI kodu ekrana yazar ve onay sayfasını kod önceden doldurulmuş şekilde açar. Makinede tarayıcı yoksa yazdırılan URL'yi herhangi bir cihazda açın, kodu girin ve onaylayın. Bunun yerine bu makinede tarayıcı geri çağrı (callback) akışını kullanmak isterseniz pathrule login --browser-callback komutunu çalıştırın.
İki akışın sonunda da giriş yapmış olursunuz ve oturumunuz çalışma ortamı tarafından arka planda yenilenir.
3. Çalışma alanı oluşturun
Çalışma alanı, Pathrule'un içeriği bağladığı birimdir. Makinenizdeki bir depoyu ya da küçük bir depo grubunu karşılar.
CLI'da her şey komutu çalıştırdığınız klasörde gerçekleşir, bu yüzden önce depoya geçin. Rehberli yol, çalışma alanını oluşturur ya da bağlar ve yapay zekâ istemcilerinizi tek seferde bağlar:
cd ~/repos/my-team
pathrule setup
Kurulum organizasyonunuzu gösterir, eşleşen çalışma alanlarını önerir ya da bu klasör için yeni bir tane oluşturur ve desteklenen yapay zekâ istemcilerinden hangilerinin bağlanacağını sorar. Ardından ajanınızın yürüteceği ilk proje taramasını önerebilir; bu tarama, onayınıza sunulmak üzere hafıza kayıtları, kurallar ve beceriler önerir. Hesap olmadan yalnızca bu makinede tutulan bir çalışma alanı için pathrule setup --local komutunu çalıştırın; bkz. yerel kurulum.
Cloud'u elle kurmak için pathrule init klasörün adını taşıyan bir çalışma alanı oluşturur ve klasörü ona bağlar. Mevcut bir Cloud çalışma alanını adıyla ya da id'siyle bağlayabilirsiniz:
cd ~/repos/my-team
pathrule workspace attach my-team
Yol alan bir seçenek yoktur: CLI her zaman içinde bulunduğunuz klasörü bağlar. Ardından CLI kurulumu sayfasında anlatıldığı gibi istemcilerinizi pathrule install <client> ve pathrule sync ile bağlayın. Çalışma ortamı, bu eşlemeyi kullanarak bulunduğunuz dizinin hangi çalışma alanına ait olduğunu belirler.
4. İlk hafıza kaydınızı yazın
Her şeyin doğru bağlandığını doğrulamanın en hızlı yolu, bir hafıza kaydı yazıp ardından asistanınızı bu kaydın kapsadığı alanda açmaktır. Bu rehber için kaydı çalışma alanının köküne koyun.
Title: Our database is Postgres on Supabase
Body:
- All queries should treat row level security as the source of truth.
- Do not bypass RLS with a service key in user facing code.
- Migrations live in supabase/migrations and run through CI.
Bir Cloud çalışma alanında, terminalden hafıza kaydı eklemek tek bir komuttur. --body vermezseniz CLI, gövdeyi yazmanız için düzenleyicinizi (VISUAL ya da EDITOR) açar; isterseniz --body da verebilir ya da metni pipe ile aktarabilirsiniz.
pathrule memory add --path / --title "Our database is Postgres on Supabase"
Ardından, istemcilerinizin okuduğu dosyalar ve yerel indeks yeni hafıza kaydını alsın diye depoda pathrule sync komutunu çalıştırın.
VS Code'da Pathrule görünümündeki New Memory… komutunu kullanın. Yerel bir çalışma alanında kaydı Local Console üzerinden yazın ya da ajanınızdan Pathrule'un MCP araçlarıyla kaydetmesini isteyin. CLI yerel bilgiyi listeler, okur ve içinde arama yapar, ancak bilgi eklemez.
5. Hook'un tetiklendiğini görün
Claude Code'u ya da Codex'i çalışma alanına bağladığınız dizinde açın. Yeni bir tur başlatın ve hafıza kaydının kapsadığı alana dokunan herhangi bir soru sorun.
Prompt'u gönderdiğinizde Pathrule hook'u o yol için önbellekteki ilgili kısmı okur, ilgili hafıza kayıtlarını ve kuralları biçimlendirir ve bunları ilk araç çağrısından önce ajana iletir. Hafıza kaydının, ajanınızın sunduğu bağlam alanında belirdiğini görürsünüz; görevin ortasında ek bir gidiş dönüş gerekmez.
Cursor ve GitHub Copilot'ta prompt hook'u yoktur: Pathrule onlara oturum ve araç hook'ları, yönerge dosyaları ve MCP üzerinden ulaşır. Windsurf'te hiç hook yoktur; oturum başlangıcı için kurallar dosyasını, daha derin bağlam için MCP'yi kullanır. Bu yüzden bu istemcileri kendi rehberleriyle doğrulayın: Cursor, GitHub Copilot ve Windsurf.
Hiçbir şey görünmüyorsa doctor komutunu çalıştırın.
pathrule doctor
Doctor; girişinizi, çalışma alanını ve bu klasörün ona bağlı olup olmadığını, her yapay zekâ istemcisinin MCP kaydını ve Pathrule'un klasörde yönettiği dosyaları denetler; ilgilenilmesi gereken her şey için sıradaki komutu söyler. Güncel olmayan bir istemci kaydını pathrule repair düzeltir.
6. Kural ekleyin
Hafıza kayıtları bilgidir. Kurallar ise kısıttır. Aynı yola bir kural ekleyin. Bir Cloud çalışma alanında, terminalden:
pathrule rule add --path / --name "No service key in browser code" --priority high --scope folder \
--body "Never use the SUPABASE_SERVICE_ROLE_KEY in any file under apps/web. Use the anon key plus row level security."
VS Code eklentisindeki New Rule… komutunu da kullanabilir ya da kuralı kaydetmesini ajanınızdan isteyebilirsiniz.
Claude Code'u yeniden açın. Kural, hafıza kaydının yanında gelir. high önceliği sayesinde kural en öne yakın bir yere konur. Bağlam olarak iletilen bir kural, ajana uyması söylenen bir gerekliliktir; bir engel değildir. Bir kural yürütülebilir bir kısıt da taşıyabilir: ajan böyle bir kısıt önerebilir, kısıt bir öneri olarak saklanır ve uygulanmaz; yalnızca bir kişi onu onayladıktan sonra, araç hook'ları bu kararı dikkate alan istemcilerde, araç öncesi hook eşleşen bir düzenlemeyi engelleyebilir. Bkz. Güvenlik bariyeri olarak kurallar.
Sırada ne okumalı
- Hafıza kayıtları, kurallar ve becerilerin arkasındaki veri modeli için Temel kavramlar.
- Önbellek ile ajan arasında neler olduğunu anlamak için Hook'lar nasıl çalışır.
- Asistanınızın içerik okumak ve yazmak için kullandığı araçlar için MCP'ye genel bakış.
- Tüm Pathrule CLI komutları için CLI komut referansı.