Giriş

Pathrule, kodlama ajanlarınız için zekâ katmanıdır.

Bir projenin, bir geliştiricinin ve bir ekibin öğrendiklerini saklar, bu bilgiyi koddaki yollara bağlar ve her görevin ihtiyaç duyduğunu zaten kullandığınız kodlama ajanına iletir. Project Intelligence, tek bir kod tabanının nasıl işlediğini tutar: bir deponun zamanla kodun etrafında biriktirdiği kararları, kısıtları, doğrulama gerekliliklerini, düzeltmeleri ve prosedürleri. User Intelligence, sizin nasıl çalışmayı tercih ettiğinizi tutar ve bunu kendi makinenizde saklar. Pathrule Cloud üzerindeki Team Intelligence ise ekipten gelen kanıtları analiz ederek kalıplar çıkarır; bu kalıplar ajanlara ancak bir kişi onları doğruladıktan sonra ulaşır.

Pathrule bir kodlama modeli, IDE ya da ajan çalışma ortamı değildir. Claude Code, Codex, Cursor, GitHub Copilot, Windsurf ve MCP uyumlu diğer istemciler, her biri kendi model sağlayıcısıyla, işi yürüten motorlar olmaya devam eder. Pathrule ise onların işe başladığı noktadır; bu yüzden ajan değiştirdiğinizde iş hakkında bilinenler sıfırlanmaz.

Mimarinin tamamını tek yerde görmek için mimariye genel bakış sayfasını okuyun.

Sizin yazdıklarınız ve Pathrule'un onlardan çıkardıkları

Ekibinizin bilinçli olarak yazdığı üç tür içerik vardır. Bunlar girdilerdir ve içerik yazılan yüzeyi oluşturur: bir kişinin düzenlediği ve üzerinde tartıştığı şeylerdir, ajana gelen şey değildir.

• Hafıza kaydı: bir kararı, bir şema tuzağını, bir olay sonrası analizi ya da bir konvansiyonu kayda geçiren kısa bir Markdown not. Bir çalışma alanı yoluna bağlanır, böylece yalnızca o yolun yakınında çalışıldığında ortaya çıkar.
• Kural: asistanın bir kapsam içinde çalışırken uyması gereken kısıt. Kuralların bir önceliği (high, medium, low) vardır ve bu öncelik, kuralın ne kadar güçlü biçimde öne çıkacağını belirler. Kural, bağlamın bir parçası olarak ajana gider; çalıştırılabilir kısıtı bir kişi tarafından onaylanmış bir kural ise hook'ları bunu destekleyen istemcilerde eşleşen bir düzenlemeyi engelleyebilir de.
• Beceri: asistanın adımları her seferinde yeniden çıkarmak yerine çağırabildiği, adı olan bir prosedür. Bir webhook'u yeniden oynatmak, bir fixture'ı yeniden üretmek ya da bir sürüm kontrol listesini yürütmek gibi tekrarlayan işler için kullanışlıdır.

Pathrule'un yapmadığı şey: kaynak kodunuzu otomatik olarak taramak ya da yüklemek. Bir çalışma kopyasından okuduğu şeyler ise dar kapsamlıdır ve tek tek bellidir. Bir Cloud çalışma alanında, bir ajan ilk kez derin bağlam istediğinde yerel çalışma ortamı, hangi dosyaların birlikte değiştiğini öğrenmek için yakın tarihli git geçmişindeki dosya yollarını, kullanılan teknolojileri tanımak için de klasör ağacının üst kısmındaki dosya adlarını okur. Dosya yolu eşleşmeleri ve birkaç kısa teknoloji hafıza kaydı, size sorulmadan çalışma alanına kaydedilir; bunun için dosya içerikleri, diff'ler ve commit mesajları okunmaz. Cloud modunda her prompt'un baş kısmı bilgiyi önceliklendirmek için gönderilir; pathrule snapshot ise siz ya da ajanınız çalıştırdığında bir proje özeti yükler. Tam olarak neyin okunduğunu ve neyin saklandığını Pathrule'un hesapladıkları sayfasında bulabilirsiniz.

Ajana gelen, bu belgelerden daha dardır. Belirli bir görev için Pathrule, yola ve isteğe uyan kayıtları seçer, onları önceliklendirir ve prompt başına belirlenen bütçeye sığdırır; sığmayanlar başlıklarıyla listelenir, böylece ajan gerekirse onları bilerek getirebilir. Bir kural bir gereklilik olarak, hatırlanan bir düzeltme ise bir tavsiye olarak gelir; ikisi aynı ağırlıkta iki paragraf olarak gelmez. Bu şekilde iletilen paketin içeriğini Agent IR sayfası anlatır.

Ve türettikleri

Bu üçü ekibinizin yazdıklarıdır. Katmanın tuttuklarının küçük yarısını oluştururlar.

Bunların çevresinde kimsenin elle yazmadığı, türetilmiş bir katman bulunur. Her kayıt, anlamının hesaplanmış bir temsili olarak da var olur; Türkçe bir prompt'un, kendisiyle tek bir ortak kelimesi olmayan İngilizce bir hafıza kaydını bulabilmesi bu sayededir. Her iletim ölçülür: hangi kayıtların gönderildiği, asistanın bunlardan hangilerine gerçekten başvurduğu, o turun kaç tool çağrısı sürdüğü ve bunlardan kaçının başarısız olduğu. Bu ölçümler birikerek her iş türünde neyin işe yaradığına dair bir tablo, ekibinizin birlikte değiştirdiği dosyaların bir grafiği, asistanın sürekli takıldığı yerlerin bir haritası ve kodun hangi kayıtları geride bıraktığına dair değerlendirmeler oluşturur.

Bunların tamamı ekibinizin yazıya döktüklerinden ve işin kendisi hakkında bildirdiklerinden gelir; buna ek olarak bir Cloud çalışma alanında, ekibiniz henüz çok fazla iş kaydı oluşturmadan hangi dosyaların birlikte değiştiğine dair ilk tabloyu kuran, yakın tarihli git geçmişinden alınmış dosya yolları da kullanılır. Hiçbiri dosyalarınızın içeriğinin okunmasından gelmez. Aynı üç dosyanın bir dizinde dururken aynı şekilde davranmamasının sebebi de budur: bir dizin neyin iletildiğini, neyin işe yaradığını ya da hangi dosyaların birlikte değiştiğini bilmez. Pathrule'un hesapladıkları sayfasına bakın.

Tek bir zekâ, her yoldan erişim

Aynı bilgiye her yüzeyden ulaşılabilir:

• CLI: kurulum, Cloud ya da Local yapılandırması, kodlama ajanlarınızı bağlama, terminalden bilgi okuma ve ekleme, betik yazma ve otomasyon.
• VS Code eklentisi: bilgiyi dosyalarınızın yanında görüntüleyip düzenleme, GitHub Copilot agent modu için MCP'yi kaydetme ve diğer istemcileri bağlama.
• Yerel MCP sunucusu: desteklenen her istemci için çalışma alanı araçları; CLI ya da VS Code eklentisiyle kurulur.
• Remote MCP: Pathrule hesabınızla Streamable HTTP üzerinden bağlanan istemciler için barındırılan bir MCP uç noktası.
• Pathrule Cloud: hesaplar, organizasyonlar, çalışma alanları, yönetilen kalıcı depolama ve geçmiş, Team Intelligence, Remote MCP ve faturalandırma.
• Kurumsal, kendi sunucunuzda: Sales aracılığıyla, kendi Cloudflare hesabınızda çalışan Pathrule Cloud.

Ajandan bağımsız olmak, her ajana aynı yoldan ulaşıldığı anlamına gelmez. Claude Code ve Codex, bir prompt gönderildiğinde bağlamı ileten hook'lara sahiptir. Cursor ve GitHub Copilot oturum ve tool hook'larını kullanır. Windsurf'te hook yoktur; bir kurallar dosyası ve MCP ile çalışır. Her istemcinin ayrıntıları MCP'ye genel bakış sayfasında yer alır.

Bir oturum nasıl işler

1. Ekibiniz bir çalışma alanı yolunda bir hafıza kaydı yazar, örneğin /apps/api/payments.
2. Claude Code'u ~/repos/main/apps/api/payments dizininde açarsınız.
3. Bir prompt gönderdiğinizde Pathrule hook'u o yol için önbellekteki ilgili kısmı okur ve ajan ilk tool çağrısını yapmadan önce ona iletir.
4. Asistan hafıza kaydını, ilgili kuralları ve o kapsama bağlı becerileri görür ve bunları zaten biliyormuş gibi davranır.

Yazmanız gereken ek bir prompt, görevin ortasında fazladan bir MCP gidiş dönüşü ya da sürekli büyüyen genel bir dosya yoktur. Prompt hook'u olmayan istemciler bilgiyi, kendi rehberlerinde anlatıldığı gibi, talimat dosyaları üzerinden, varsa oturum ve tool hook'ları üzerinden ya da MCP üzerinden alır.

Sırada ne okumalı

• Mimariye genel bakış, sistemin tamamını tek sayfada ve bu dokümanların geri kalanının dayandığı terimlerle anlatır.
• Hızlı başlangıç, CLI'ı kurmayı, bir çalışma alanını bağlamayı, ilk hafıza kaydınızı yazmayı ve hook'un devreye girdiğini görmeyi adım adım gösterir.
• Temel kavramlar, hafıza kayıtları, kurallar ve beceriler arasındaki farkı, ayrıca yol kapsamının ve önceliğin nasıl işlediğini açıklar.
• VS Code için Pathrule, editörde bilgiyle çalışmayı anlatır.
• MCP'ye genel bakış, asistanın içerik okumak ve yazmak için kullandığı MCP araçlarını anlatır.