GitHub Copilot

GitHub Copilot, Pathrule çalışma alanınıza Pathrule CLI ya da VS Code eklentisi üzerinden bağlanır. Çalışma alanındaki bilginin ilgili kısımlarını oturum ve araç hook'ları, talimat dosyaları ve yerel MCP sunucusu aracılığıyla alır. Copilot'ta prompt gönderme hook'u yoktur; bu yüzden bağlam her prompt ile değil, oturum başında ve araç çağrıları etrafında gelir. Copilot için Remote MCP kurulumu belgelenmemiştir. Copilot'ı farklı kılan şey, depo düzeyindeki tek bir dosya setinin aynı anda üç yüzeyi beslemesidir: VS Code agent mode, Copilot CLI ve kodlama ajanı.

Bu sayfada Pathrule'un Copilot için neler yazdığı, yüzeylerin nasıl ayrıştığı, hook olaylarının nasıl eşlendiği ve entegrasyonun nasıl doğrulanacağı anlatılıyor.

Pathrule neler yazar

Copilot'ı etkinleştirdiğinizde Pathrule yeni yollar uydurmaz, Copilot'ın kendi yollarına yazar. Tüm dosyalar, Copilot'ın zaten baktığı .github/ altında yer alır.

Copilot hook'u kuruluysa protokol talimat dosyası yerine sessionStart hook'u ile taşınır ve yollara ait bilgi hook'lar üzerinden gelir; bu nedenle dosya ağacınıza hiçbir bilgi dosyası yazılmaz. Hook yoksa Pathrule, bilgi bağlanmış her dizin için ayrıca applyTo ile kapsamlanan bir .github/instructions/pathrule-k-*.instructions.md dosyası yazar.

Becerilerde bir incelik var. Copilot .claude/skills dizinini de okur. Aynı çalışma alanında hem Claude Code hem Copilot etkinse Pathrule, Copilot her beceriyi iki kez görmesin diye .github/skills dizinini atlar. İki istemciyi birlikte etkinleştirmek Copilot'ın bağlamında ne yinelenen beceri ne de yinelenen protokol oluşturur.

Neyin yazıldığını şöyle kontrol edebilirsiniz:

cat .github/copilot-instructions.md
cat .github/hooks/pathrule.json

Üç yüzey, tek dosya seti

Aynı .github/ dosyaları her Copilot yüzeyini devreye sokar, ancak hook'ların ve MCP'nin bu yüzeylere ulaşma biçimi farklıdır.

VS Code'da MCP yapılandırmasının kök anahtarı mcpServers değil, servers olur. Pathrule VS Code eklentisini kullanıyorsanız Copilot agent mode sizin için editörde kaydedilir; elle düzenlemeniz gereken bir MCP dosyası yoktur.

Kodlama ajanı, Pathrule'un diskten bağlayamadığı tek yüzeydir. Depoya commit edilenlerle çalışır ve MCP sunucuları, Pathrule'un yönettiği hiçbir dosyanın parçası olmayan github.com üzerindeki depo ayarlarında tanımlanır; bu yüzden Pathrule onun için MCP yapılandırmaz. Talimatları ve becerileri ona ulaştırmak için .github/ dosyalarını commit edin. Çalışma alanınızda bir .gitignore varsa, diske yazılan beceriler bu dosyanın bir Pathrule bölümünde listelenir; commit edebilmek için o satırları silin. Hook yapılandırması, onu yazan makinede kurulu Pathrule hook'unu çalıştırır; dolayısıyla hook anındaki bağlam ve engelleme, Pathrule'un kurulu olduğu yerde, yani VS Code agent mode ve Copilot CLI'da geçerli olur.

Hook olaylarının kapsamı

Copilot'ın hook olayları, Pathrule'un Cursor ve Claude Code'da kullandığı enjeksiyon noktalarıyla aynı yerlere eşlenir.

• sessionStart. Oturum başladığında. Pathrule çalışma alanı meta verilerini, protokolü ve ekip bağlamınızı döndürür; bu, Claude Code'un oturum başında aldığı açılış bağlamının aynısıdır.
• postToolUse. Bir araç işini bitirdikten sonra. Pathrule, ajanın az önce dokunduğu yere ait yola bağlı bağlamı iletir ve etkinliği kaydeder.
• preToolUse. Bir araç çalışmadan önce. Onaylı bir engelleme kalıbına sahip kural, eşleşen bir düzenlemeyi değişiklik uygulanmadan önce burada reddeder; gerekçe olarak kuralı ve onaylı çözümü gösterir. VS Code agent mode'da bu olay yola bağlı bağlamı da taşıyabilir; Copilot CLI ise bağlamı yalnızca sessionStart ve postToolUse olaylarında alır.
• agentStop, subagentStop ve sessionEnd. Turu ve oturumu kapatır.

Her prompt'ta tetiklenen olay bilerek bağlanmamıştır. Copilot'ın bu olay için ürettiği çıktı ek bağlam taşımaz; dolayısıyla onu eşlemek, hiçbir enjeksiyon sağlamadan her prompt'ta bir süreç harcamak anlamına gelir. SessionStart ile PostToolUse aynı alanı kapsar. Sonuç, Cursor'ın enjeksiyon profiliyle birebir aynıdır.

Tüm istemcileri tek bir paylaşılan hook betiği karşılar. Betik Copilot payload'unun biçimini tanır, onu tek bir standart biçime dönüştürür, diğer tüm istemcilerde kullanılan kural ve hafıza seçimini aynen çalıştırır, ardından yanıtı Copilot'ın şemasında geri yazar. Bunların hiçbirini yüzey bazında yapılandırmanız gerekmez. Betik tasarımı gereği fail open çalışır: tanınmayan ya da bozuk bir payload, Copilot oturumunuzu bozmak yerine hiçbir şey döndürmez.

Kurulum

Pathrule CLI ile:

pathrule setup

Komutu proje klasöründe çalıştırın ve hangi yapay zekâ araçlarını kullandığınız sorulduğunda GitHub Copilot'ı seçin. Kurulum gerekirse sizi Pathrule Cloud'a giriş yaptırır, klasörü bir çalışma alanına bağlar, MCP girdilerini kurar, bu klasör için yaptığınız seçimi hatırlar ve .github/ dosyalarını yazar. Pathrule'u hesapsız kullanmak için bunun yerine pathrule setup --local komutunu çalıştırın.

Zaten bağlanmış bir klasörde parçaları elle kurmak için:

pathrule install copilot
pathrule sync
pathrule doctor

pathrule install copilot komutu Pathrule sunucusunu iki MCP yapılandırmasına da yazar: Copilot CLI için ~/.copilot/mcp-config.json ve VS Code'un kullanıcı düzeyindeki mcp.json dosyası. Bu dosyalardaki diğer sunuculara dokunmaz. pathrule sync komutu proje dosyalarını bu klasör için seçilmiş yapay zekâ araçlarına göre yazar; seçim yapılmamışsa klasörde tespit ettiği araçlara göre yazar.

Pathrule VS Code eklentisinde ise Connect AI Clients içinden GitHub Copilot'ı seçin. Eklenti Copilot agent mode'u editörde kaydeder, talimat dosyalarını ve hook yapılandırmasını sizin için yazar.

Doğrulama

Pathrule'a bağladığınız bir çalışma alanını açın ve kullandığınız yüzeyde bir Copilot oturumu başlatın.

• VS Code agent mode veya Copilot CLI. Yeni bir sohbet başlatın. Yola bağlı bağlam ilk araç çağrısından önce gelmelidir. Bilgi bağlanmış bir yol altındaki bir dosyayı düzenleyin ve ilgili kuralların ve hafıza kayıtlarının bağlama geldiğini izleyin.
• Kodlama ajanı. .github/ dosyaları commit edildikten sonra kodlama ajanı talimatları ve becerileri depodan okur. Araç çağırabilmesini istiyorsanız github.com üzerindeki depo ayarlarından bir MCP sunucusu ekleyin.

Entegrasyon hiçbir şey yapmıyorsa:

pathrule doctor

Doctor yalnızca okur. Giriş durumunuzu, çalışma alanınızı ve bu klasörün bağlı olup olmadığını raporlar; yarım kalmış bir kurulum görünür olsun diye Copilot'ı iki kez listeler (bir kez Copilot CLI yapılandırması, bir kez VS Code'un mcp.json dosyası için) ve klasördeki Pathrule tarafından yönetilen dosyaları ve bunları kimin yazdığını gösterir. Tam rapor için --json ekleyin; bu rapor her yapılandırma yolunu adıyla verir ve artık var olmayan bir çalışma ortamını gösteren MCP girdilerini de işaretler. Bunu düzeltmek için şunu çalıştırın:

pathrule repair

Repair, eskimiş Pathrule MCP girdilerini yeniden yazar, diğer sunucularınıza dokunmaz, proje dosyalarını yeniden senkronize eder ve doctor'ı tekrar çalıştırır. pathrule uninstall copilot komutu Pathrule girdisini iki MCP yapılandırmasından da kaldırır; Copilot'ı klasör için kapatmak ise Pathrule'un onun için sahip olduğu tüm dosyaları kaldırır.

Neler aynı kalır

Pathrule'da yazdığınız her şey Copilot'a, Claude Code'a ve Cursor'a ulaştığı biçimle aynı şekilde ulaşır.

• CLI, VS Code eklentisi ya da MCP üzerinden yazılan bir hafıza kaydı Copilot'ta görünür.
• Onaylı bir engelleme kalıbına sahip kural, Copilot'ta eşleşen bir düzenlemeyi engeller.
• Bir beceri Copilot'ta adıyla çağrılabilir.
• MCP araçları (pathrule_get_context, pathrule_write_memory ve diğerleri) aynı şekilde davranır.

Bilgiyi bir kez yazarsınız, desteklenen tüm ajanlar onu okur.

Sırada ne okumalı

• Kardeş hook entegrasyonu için Cursor.
• Aynı araç yüzeyinin neden her istemciye ulaştığını görmek için Yerel ve Remote MCP.
• Temeldeki iletim modeli için Hook'lar nasıl çalışır.
• Copilot agent mode'un editör içinde kaydı için VS Code için Pathrule.