MCP'ye genel bakış

Pathrule, Model Context Protocol'ü konuşur. Bu protokol, yapay zekâ kodlama asistanınızın harici araçları çağırmak ve harici durumu okumak için kullandığı yoldur. Pathrule asistana sıradan bir MCP sunucusu olarak görünür; dolayısıyla MCP konuşabilen her istemci onu kullanabilir.

Bağlanmanın iki yolu vardır. Yerel sunucu Pathrule CLI ve Pathrule VS Code eklentisiyle birlikte gelir: asistan onunla stdio üzerinden konuşur, Cloud çalışma alanında ise çalışma zamanı Pathrule Cloud ile HTTPS üzerinden iletişim kurar. Barındırılan sunuculara bağlanan istemciler için Remote MCP, OAuth ile giriş yapılan ve çalışma alanınıza kapsamı sınırlı erişim veren doğrudan bir bağlantıyı Streamable HTTP üzerinden kabul eder. Yerel stdio ile Remote MCP'nin araç katalogları ve şemaları farklıdır. Bağlı sunucudaki tools/list çıktısını inceleyin. Pathrule deponuzun kaynak kodunu otomatik olarak yüklemez; yerel proje öğrenimi araçları, bir bulguyu doğrulamak için o bulguya ekli dosyaları inceleyebilir.

Sunucunun sundukları

Pathrule'un MCP yüzeyi tiplidir ve veri modeli etrafında gruplanmıştır. Aşağıdaki temel araçlar günlük bağlam, içerik ve etkinlik akışlarını kapsar; esas envanter ise araç referansı sayfasıdır.

Yerel sunucu, okuma ve yazma araçlarının tamamını ilk tools/list çağrısından itibaren bildirir. Böylece ilk yazmadan önce hiçbir şeyin kilidini açmak gerekmez ve liste oturum ortasında değişmez. Yazma araçlarını ihtiyaç duyulana kadar geri tutan tembel bir mod isteğe bağlı olarak etkinleştirilebilir; bkz. Yerel tembel yazma denetimi.

Okuma araçları

• pathrule_get_context. Ana giriş noktası. Geçerli çalışma dizinini ve kullanıcının niyetini alır, o yol için hafıza kayıtlarının, kuralların ve becerilerin ilgili kısmını döndürür. Yanıtta çalışma alanına genel bakış, zaten eşleşen kurallar ve hafıza kayıtları ve sırada neyin okunacağına dair bir ipucu bulunur.
• pathrule_read_memory, pathrule_read_rule, pathrule_read_skill. Asistan belirli bir düğümü alıntılamak ya da izlemek istediğinde, o düğümün tam içeriğini id ile getirir.
• pathrule_get_tree, pathrule_get_node. Çalışma alanının yapısını ya da belirli bir düğümü inceler.
• pathrule_list_memories. Bir yolun altındaki hafıza kayıtlarını listeler; keşif amaçlı prompt'lar için kullanışlıdır.

Yazma araçları

• pathrule_write_memory, pathrule_write_rule, pathrule_write_skill. Bir çalışma alanı yolunda içerik oluşturur. Yol üzerindeki eksik düğümler gerektiğinde oluşturulur.
• pathrule_update_memory, pathrule_update_rule, pathrule_update_skill. Mevcut bir kaydı düzenler. İyimser eşzamanlılık denetimi bir sürüm id'si ile uygulanır.
• pathrule_delete_memory, pathrule_delete_rule, pathrule_delete_skill. Otuz günlük geri alma süresiyle geçici silme yapar.

Etkinlik ve bakım

• pathrule_log_activity. Dosya değiştiren her yanıttan sonra çağrılır; böylece ekip asistanın ne yaptığını ve nerede yaptığını görebilir.
• pathrule_goto. Kullanıcı farklı bir kapsamdan içerik istediğinde asistanın çalışma düğümünü taşır.
• pathrule_ping. Sunucunun doğru bağlandığını doğrulayan ve çalışma zamanının çalışma dizinini nasıl gördüğünü gösteren bir sağlık kontrolü.

Hook'ların yeri

Hook destekleyen istemcilerde Pathrule, asistanı hızlı tutmayı hook'larla sağlar. Oturum başında ve araç çağrıları etrafında hook yöneticisi, geçerli çalışma dizini için önbellekteki ilgili kısmı okur ve ajana bağlam olarak verir. Böylece yaygın durumda senkron bir MCP gidiş dönüşüne gerek kalmaz. Oturum başlangıcı hook'u Pathrule protokolünün kendisini de iletir; bu yüzden hook destekleyen bir istemcide deponuzdaki talimat dosyası kısa bir not olarak kalır.

Her istemciye aynı yoldan ulaşılmaz:

• Claude Code ve Codex, prompt gönderme hook'u da dahil olmak üzere hook'lara sahiptir; bu sayede ilgili bilgi her prompt ile birlikte, ajan işe başlamadan önce gelir.
• Cursor ve GitHub Copilot oturum ve araç hook'larına sahiptir ama prompt gönderme hook'ları yoktur. Bağlam oturum başında ve araç çağrıları etrafında gelir.
• Windsurf tarafında hook yoktur. Oturum başında bir Pathrule kurallar dosyasını okur ve daha derine inen her şey için MCP araçlarını kullanır.

Hook yeterli olduğunda asistanın pathrule_get_context çağırmasına gerek kalmaz. İlgili kısım zaten elindedir. MCP araçları iki senaryo için ayrılmıştır.

1. Asistan, hook'un getirdiğinden fazlasını ister. Örneğin hafıza kaydının tam içeriğine ihtiyaç duyan bir keşif prompt'u ya da hook'un öngörmediği bir yola dokunan bir refactor.
2. Saklamaya değer bir şey vardır. Asistan bir hafıza kaydı, kural ya da beceri önerir ve siz onayladığınızda yazar; ya da siz doğrudan birini yazmasını istersiniz. Yazma işlemleri yazma araçları üzerinden yapılır ve her biri asistan tarafından yazılmış olarak işaretlenip sürümlenir; böylece inceleyebilir ya da geri alabilirsiniz.

Altta yatan mekanizma için Hook'lar nasıl çalışır sayfasına bakın.

Ajan entegrasyonları

Pathrule zekâ katmanıdır; kodlama ajanınız yürütme motoru olarak kalır ve kendi model sağlayıcısını korur. CLI ve VS Code eklentisi, zaten kullandığınız ajanları her istemcinin desteklediği hook'lar, talimat dosyaları ve MCP üzerinden aynı çalışma alanına bağlar.

• Claude Code ve Codex: prompt gönderme hook'u dahil hook'lar, talimat dosyaları ve yerel MCP sunucusu. Her ikisi Remote MCP'ye de bağlanabilir.
• Cursor ve GitHub Copilot: oturum ve araç hook'ları, talimat dosyaları ve yerel MCP sunucusu. VS Code eklentisi, sunucuyu Copilot agent mode için kaydeder.
• Windsurf: bir Pathrule kurallar dosyası ve yerel MCP sunucusu; hook yoktur.
• Diğer tüm MCP istemcileri: stdio üzerinden bağlanır. Pathrule MCP komutunu istemcinizin yapılandırmasına eklediğinizde aynı araç yüzeyini görür.
• Barındırılan sunuculara bağlanan istemciler: bunları Streamable HTTP üzerinden Remote MCP'ye yönlendirin ve OAuth ile giriş yapın. Remote MCP hook kurmaz ve yerel dosya yazmaz.

Sırada ne okumalı

• Önbellek ile editör arasında neler olduğunu öğrenmek için Hook'lar nasıl çalışır.
• Araçların üzerinde çalıştığı veri modeli için Temel kavramlar.
• Sunucuyu barındıran çalışma zamanını kurmak için CLI kurulumu.